De toren van Tarragona als idee voor groepsvorming

Terug van vakantie sla ik de krant van maandag 17 augustus 2015 open.  Mijn oog valt op de ‘naast het nieuws-foto’ in Trouw. Een bomvolle, kleurrijke straat met vlaggetjes in Tarragona waar uit de mensenmassa een toren ontspringt.  Bovenaan de top twee kinderen met een helm op. Een Catalaanse traditie, niet zonder gevaren. Wie laat zijn kind zonder veiligheidslijnen naar de top van een zeven verdiepingen tellende menselijke toren klimmen? Een interessante vraag om bij stil te staan. Tegelijkertijd roept de situatie bij mij nog meer vragen en dilemma’s op. Ik denk daarbij aan een starter voor een groepsgesprek of oefening met kinderen in het kader van groepsvorming in de eerste weken van het schooljaar.

Toren van Tarragona

 

Bouwers met moed

Het bouwen van een grote menselijke toren is geen sinecure. Wat heb je daarvoor nodig? Hierover kun je het gesprek aangaan met de groep en de volgende informatie inbrengen.

  • Moed: het belangrijkste element voor de bouwers en dan speciaal voor de jonge kinderen die bovenin de toren staan.
  • Kracht: een bouwer aan de basis is meestal een sterk en stevig persoon.
  • Evenwicht: om bovenin de toren te staan heb je een groot gevoel voor evenwicht nodig en moet je kunnen vertrouwen in de mensen beneden.
  • Beredenering: het betreden van een toren vereist planning en beredenering. Elke fout kan leiden tot het in elkaar storten van de toren. De missie van het bouwen van de toren is dan ook pas geslaagd als de toren zonder ongelukken is opgebouwd en afgebroken.

Vervolgens kun je doorvragen op de beleving van de kinderen zelf. Zouden zij zelf durven om in de hoogste top te klimmen? Wat houdt ze tegen om dit te doen? Hoe denken zij over veiligheid? En stel dat ze zich verplaatsen in een Catalaans jongen/meisje opgegroeid met deze traditie, zouden ze hier dan anders over denken? Welke rol speelt groepsdruk hierin? En als de kinderen niet in zo’n enorm hoge toren durven te klimmen, wat zouden ze dan wel kunnen en durven? Je kunt ook stilstaan bij de samenwerking. Wat is ervoor nodig om goed samen te werken bij het bouwen van een toren? En vergelijk dit eens met de groep waarin je nu zit. Hoe maken we van onze groep een goed samenwerkend team?

 

Kinderen leren zichzelf en anderen beter kennen

Om de kinderen elkaar beter te leren kennen, kunt je ze laten vertellen over de ‘kunsten’ die zij hebben beoefend of uitdagingen die zij zijn aangegaan in de vakantie. Dat kan zijn: fietsen op een eenwieler, het volbrengen van een zware fietstocht  of canyoning. Laat bijvoorbeeld ieder kind een activiteit kiezen dat hij goed kan/durft en laten bedenken wat hij hiervoor moet doen om dit goed te kunnen. Vervolgens tekenen en/of beschrijven en via een coöperatieve werkvorm met elkaar uitwisselen. Zo leren de kinderen hun eigen kracht kennen en die van anderen.

 

Tips voor het bouwen van torens

De toren van Tarragona is een prachtige aanleiding om door middel van acrobatische oefeningen te ervaren waar je eigen kracht en die van anderen liggen en hoe je goed kunt samenwerken.

Op de leskaarten acrobatiek van een juf Moniek staan diverse formaties, waar je naar toe kunt werken, afhankelijk van de leeftijd en vaardigheid van de leerlingen.

Een specifieke les over menselijke torens in het kader van groepsvorming vind je in Grip op de Groep.

En als je daarnaast nog met ander materiaal torens wil laten bouwen, dan vind je op de website Encyclopedoe veel links naar proefjes en oefeningen.

Ga je met de toren van Tarragona in jouw groep aan de slag? Dan zul je merken dat je op het thema torens eindeloos door kunt fantaseren en met inbreng van de kinderen je lessen verder kunt ontwerpen.

Veel plezier!

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *